Hermans zegt dat complexe zorg wordt geconcentreerd voor de kwaliteit en dat basiszorg dichtbij moet blijven; afspraken over spreiding moeten in de regio worden gemaakt.
Hermans wil meer sturing op samenwerking in de regio en stuurt voor de begrotingsbehandeling een brief over wetgeving voor passende zorg en de bijdrage van zorgaanbieders.
Hermans zegt dat de NZa onderzoekt hoe de bekostiging passende zorg beter kan ondersteunen en dat de NZa de verdeling van zorg over ziekenhuizen gaat volgen.
Hermans zegt dat de landelijke geboortetafel voor het einde van het jaar de knelpunten in de acute verloskunde in kaart brengt en dat wordt gekeken naar meer instroom in de opleidingen.
Hermans wil meer inzicht in wachttijden en kwaliteit en verwacht begin 2027 zicht op de resultaten van de zorgbemiddeling door zorgverzekeraars.
Keijzer vindt dat de politiek weer meer moet kunnen sturen op de zorg, omdat marktwerking volgens Keijzer inmiddels grote nadelen heeft.
Keijzer maakt zich zorgen over fusies en concentratie van ziekenhuizen en vraagt om meer samenwerking en aandacht voor bereikbare zorg buiten de Randstad.
Keijzer vraagt of regionale financiering met een vast bedrag de administratie kan verminderen en samenwerking kan stimuleren.
Keijzer vraagt hoe zelfstandige behandelcentra kunnen bijdragen aan nachtdiensten en onplanbare zorg in ziekenhuizen, en of daarvoor wettelijke middelen komen.
Keijzer vraagt hoeveel ziekenhuisbestuurders van de werkvloer komen, hoeveel personeel werkt aan management en ondersteuning, en hoe gemeenschappen beter bij ziekenhuizen betrokken kunnen worden.
Poortman vraagt aandacht voor toegankelijke zorg dichtbij en voor spreiding in de regio, terwijl complexe zorg soms moet worden geconcentreerd om de kwaliteit te waarborgen.
Poortman vraagt hoe goede en toegankelijke geboortezorg in Heerlen behouden kan blijven en noemt een geboortehotel als mogelijke oplossing.
Poortman vraagt hoe zelfstandige behandelcentra kunnen worden betrokken bij regionale zorg en bij weekend-, nacht- en crisisdiensten, zodat ziekenhuizen niet alleen de complexe zorg en dure voorzieningen dragen.
Poortman wil gerichter gegevens over de kwaliteit van zorg vastleggen en vraagt de minister hoe deze gegevens kunnen bijdragen aan betere zorg, toezicht en zorginkoop.
Poortman vraagt welke stappen zijn gezet om in zorgopleidingen meer aandacht te geven aan werk buiten het ziekenhuis en overstappen tussen zorggebieden makkelijker te maken.
Vervuurt vraagt hoe de minister zorgt voor ziekenhuiszorg die bestand is tegen crises, hacks, branden en zware regen, en wil dat de minister daarbij samenwerkt met het zorgveld.
Vervuurt wil dat goede zorg voor iedereen beschikbaar is, zo mogelijk dicht bij huis, en zegt dat concentratie van ziekenhuiszorg een oplossing kan zijn voor uitdagingen zoals personeelstekorten.
Vervuurt vraagt hoe de minister helpt om vernieuwingen in meer ziekenhuizen te gebruiken en hoe daarvoor vaste financiering kan worden geregeld.
Vervuurt zegt dat digitalisering geen drempel voor zorg mag vormen en dat persoonlijk contact behouden moet blijven, zoals bij zorg op afstand in het Zuyderlandziekenhuis.
Vervuurt vraagt de minister om te zorgen voor veilige, glutenvrije voeding voor patiënten met coeliakie in ziekenhuizen.
Maeijer maakt zich zorgen dat concentratie van zorg een doel op zich wordt en dat de belangen van regionale ziekenhuizen en de toegankelijkheid van zorg daardoor ondersneeuwen.
Maeijer vraagt aandacht voor de gevolgen van langere reistijden, vooral voor kwetsbare ouderen en dialysepatiënten, en vraagt naar de gevolgen van de plannen voor het Zuyderlandziekenhuis en het Spaarne Gasthuis.
Maeijer vraagt wie in het regionale overleg over acute zorg het laatste woord heeft en hoe kleinere ziekenhuizen, zorgverleners, patiënten en gemeenten worden betrokken bij besluiten.
Maeijer vraagt hoe de minister wachtlijsten gaat terugdringen en informatie over wachttijden en kwaliteit van zorg duidelijk en op dezelfde manier beschikbaar maakt voor patiënten.
Maeijer vraagt hoe de minister de doorstroom van ouderen uit ziekenhuizen verbetert en hoe het staat met de vergoeding en het gebruik van proactieve zorgplanning in ziekenhuizen.
Wendel wil eenvoudige ziekenhuiszorg zoveel mogelijk dicht bij huis en complexe zorg in gespecialiseerde ziekenhuizen, en vraagt hoe de minister zorginstellingen hierbij ondersteunt.
Wendel vraagt of samenwerking tussen gespecialiseerde centra en zorginstellingen dicht bij huis overal de norm is en vraagt de minister wanneer dit wordt geregeld.
Wendel wil een gezamenlijke zwarte lijst voor agressieve bezoekers van zorginstellingen en vraagt de minister dit mogelijk te maken.
Wendel vraagt of zorgverzekeraars genoeg informatie hebben voor wachtlijstbemiddeling en hoe de minister ziekenhuizen open laat zijn over wachtlijsten en kwaliteit.
Wendel vindt dat zorginstellingen zelf hun bestuurders moeten kiezen en dat het ministerie niet over vacatures bij zorginstellingen moet gaan.
Vliegenthart vraagt de minister de oorzaken van capaciteitsproblemen in de geboortezorg in kaart te brengen en concrete doelen en maatregelen te noemen om bevalstops te verminderen.
Vliegenthart vraagt de minister de mogelijke maatschappelijke gevolgen van de sluiting van acute verloskunde in Heerlen te onderzoeken en te bekijken wat nodig is om passende geboortezorg voor iedereen in de regio te garanderen.
Vliegenthart vraagt hoe het staat met de uitvoering van de aangenomen motie over gynaecologische spreekuren voor ziekenhuismedewerkers en of de minister wil investeren in landelijke beschikbaarheid.
Vliegenthart vraagt hoe de minister aankijkt tegen samenwerking tussen overheid en werkgevers om zorg voor vrouwelijke werknemers te verbeteren en zorgmedewerkers te behouden.
Vliegenthart vraagt de minister om naast een analyse van de problemen in de geboortezorg ook effectieve stappen en bijbehorende doelen in een brief op te nemen.
Wiersma maakt zich zorgen over de bereikbaarheid van ziekenhuiszorg in de regio en vraagt welke zorg bereikbaar moet blijven in een volwaardig regionaal ziekenhuis.
Wiersma vraagt wie bewaakt dat concentratie van complexe zorg en spreiding van veelvoorkomende zorg in balans blijven en vraagt om voorbeelden van zorg die naar regionale ziekenhuizen is teruggebracht.
Wiersma vraagt wat de minister kan doen om dialyse in de regio, ook in Lelystad, bereikbaar te houden en de zorgplicht te bewaken.
Wiersma vraagt welke zorg en behandelingen alternatieve spoedposten moeten bieden, wanneer zulke posten geen volwaardige vervanging zijn en hoe ze meetellen bij de 45-minutennorm.
Wiersma vraagt naar de uitwerking van een regionaal zorgbudget en naar onderzoek naar de risico's van regionale lumpsumbekostiging voor minder dichtbevolkte gebieden.
Claassen vraagt om volwaardige spoedeisende hulp te behouden, regionale afstand en kwetsbaarheid mee te wegen in het budget en geen spoedeisende hulp af te schalen voordat het nieuwe kwaliteitskader er is.
Claassen vraagt de minister het aandeel ziekenhuisgeld onder een omzetplafond te halveren en patiënten die te lang wachten buiten dat plafond te houden.
Claassen vraagt de minister behandelcentra voor patiënten met ebola voor 1 januari 2027 aan te wijzen en vast te financieren.
Claassen vraagt hoe de minister kan omgaan met ziekenhuizen en maatschappen die geen zorg aan een ander regionaal ziekenhuis willen overdragen.
Claassen vraagt of zelfstandige behandelcentra kunnen betalen voor de kosten die reguliere ziekenhuizen maken bij complicaties na behandelingen in die centra.
Houwelingen van vraagt of de Kamer en de regering uiteindelijk kunnen beslissen over het behoud van geboortezorg bij Zuyderland en pleit voor meer zeggenschap als dat niet zo is.
Houwelingen van is tegen concentratie en schaalvergroting in de zorg en vraagt of het samenvoegen van kinderhartchirurgiecentra definitief van de baan is.
Houwelingen van vraagt hoe de minister zicht houdt op wachttijden en beschikbare capaciteit bij zelfstandige klinieken en zorgt dat die capaciteit wordt gebruikt.
Houwelingen van vraagt waarom er niet alvast extra ic-bedden worden geregeld voor een nieuwe noodsituatie, ondanks het tekort aan personeel.
Houwelingen van vraagt waarom een instrumentele abortus bij 23 of 24 weken niet mogelijk is en wat late abortussen in ziekenhuizen betekenen voor het verplegend personeel.
Coenradie vraagt wanneer de minister de betaling van ziekenhuiszorg laat aansluiten op passende zorg, omdat ziekenhuizen nu inkomsten kunnen verliezen als patiënten minder behandelingen krijgen of thuis zorg ontvangen.
Coenradie vraagt hoe de minister zorgt voor een balans tussen concentratie en spreiding van zorg en wanneer de Kamer een inhoudelijke evaluatie van de eerste tranche van zorgconcentratie ontvangt.
Coenradie vraagt om een actuele monitor over de verplaatsing van gewone zorg van umc’s naar algemene ziekenhuizen en wil weten hoe de minister voorkomt dat regionale ziekenhuizen expertise en capaciteit verliezen.
Coenradie wil de kosten van ziekenhuisfuncties inzichtelijk maken, noodzakelijke beschikbaarheid eerlijk betalen en rekening houden met complexe patiënten, zodat ziekenhuizen en zelfstandige klinieken eerlijk kunnen concurreren bij planbare zorg.
Coenradie vraagt hoe de minister voorkomt dat personeel van ziekenhuizen naar zelfstandige klinieken vertrekt en of dit wordt meegenomen in de brief over passende zorg.